توسعه صنعتی دموکراسی می آورد
تاریخ : شنبه 1 اردیبهشت 1397
گروه : اخبار عمومی
تعداد بازدید : 137 بار
چکیده :

«توسعه صنعتی دموکراسی می آورد»

صنعتگران ایرانی برای اینکه بنگاه خود را مدیریت کنند تا  در چاله بحران و رکود نیفتند باید نیروی قابل توجهی به رصد بازار پول، بازار سرمایه، سیاست های تجارت خارجی،سیاست های ارزی و بانکی اختصاص دهند. این وضعیت به دلیل فقدان ثبات در مسائل کلان اقتصادی است که در هر دولت نسبت به دولت دیگر تفاوت اساسی دارد و همچنین به این دلیل است که سیاست های کلان از پیش اندیشیده کمتر وجود دارد. دکتر ستوده مدیر عامل مجتمع صنایع لاستیک یزد که سابقه 35 سال به طور مستمر در بنگاههای صنعتی گوناگون به ویژه در صنعت تایر دارد این مساله را تایید میکند و معتقد است در صورتی که سیاست های کلان اقتصادی ثبات داشت مدیران بنگاه های صنعتی برروی اداره کارآمدتر بنگاه خود متمرکز می شدند.

دکتر ستوده که پیش از تصدی مدیریت عاملی مجتمع صنایع لاستیک یزد و از سال1361 تا امروز درکارخانه ها ی بی اف گودریچ (سابق) ، لاستیک دنا و آرتاویل تایر مدیریت را تجربه کرده بود در پاسخ به پرسش کارآفرین که مهم ترین دشواری و معضل برای فعالیت کارآمدتر بخش صنعت و بنگاههای صنعتی در حال حاضر چیست، جواب داد: یکی از چالش های بزرگ فعالیت های صنعتی در ایران که متاسفانه اکثریت قریب به اتفاق بنگاه ها را با آسیب مواجه کرده است فضای نامناسب کسب وکار با تعریف و تفصیلی است که سازمان ها و نهادهای معتبرجهانی دارند. هر فعالیت اقتصادی و صنعتی نیاز به محیط ملی مناسب دارد و در غیاب این فضای کسب و کار نمی توان بازدهی کافی از کار و سرمایه به دست آورد. محیط ملی حاکم بر فعالیت های صنعتی را میتوان سیاست های مالیاتی، سیاست های سازمانهایی مثل تامین اجتماعی، شبکه بانکی، سیاست های ارزی، قانون کار ، دیوان سالاری ناکارآمدو ... دانست. واقعیت تلخ این است که در حال حاضر نظام مالیاتی ایران به دلایل گوناگون فاقد کارآمدی است و چون نمی توانند تور مالیاتی را گسترده کند تنها به مناطقی از محل صید می رود که پیش از این شناخته شده بود و آن بنگاه های صنعتی هستند . سازمان تامین اجتماعی نیز گرفتاری های خود را دارد و فشار فوق العاده ای بر بنگاهها می آورد.

  • آقای ستوده، چه باید کرد؟ راه حل برای برون رفت از این وضعیت چیست؟

پاسخ به این پرسش کلی البته نیاز به زمان لازم و بررسی های عمیق دارد که خوشبختانه صورت پذیرفته است. به نظر می رسد اقتصاد ایران برای عبور از دشواری‌ها راهی جز این ندارد که سیاست های کلی اصل 44 را که در آن تاکید شده است قطار اقتصاد ایران باید روی ریل بخش خصوصی حرکت کند را به طور کامل و کارآمد در عمل اجرا کند. ببینید درخوش بینانه ترین حالت سهم بخش خصوصی در فعالیت های صنعتی کمتر از 25 درصد است و 75 درصد فعالیتهای صنعتی بزرگ در اختیار دولت قرار دارد. علاوه بر این ، دولت و مجلس به مثابه دو نهاد اصلی تصمیم گیر نیز در اختیار اندیشه دولتی هاست. اگر قرار است اقتصاد  ایران وصنعت ایران رشد را تجربه کند و به مرحله ای برسد که توسعه واقعی و متوازن رخ دهد باید سیاست های کلی اصل 44 را به طور کامل اجرا کنیم.

  • می توانید به طور واضح تر توضیح دهید که چه اتفاقی بیفتد؟

من با یک مثال سعی میکنم شرایط را روشن کنم. در حال حاضر صنعت فولاد و صنعت پتروشیمی به مثابه دوصنعت اصلی کشور در اختیار بنگاههای دولتی و نهادهای شبه دولتی است و آنها به هر دلیل تشخیص می دهند تولیدات خود را که مورد نیاز اساسی صنایع پایین دستی است به صورت خام صادر کنند. این درحالی است که اگر این تولیدات در اختیار صنعت پایین دستی قرار گیرد ارزش افزوده بیشتری به دست می آید و میتوان به رشد تکنولوژی در این صنایع امیدوار بود.

  • در حالی که بیش از 10 سال است که سیاستهای کلی اصل 44 ابلاغ و قانونی نیز منطبق با آن تصویب شده است، چرابخش خصوصی هنوز قدرت کافی ندارد؟

ببینید واقعیت این است که جامعه ایرانی اعم از مدیران دستگاههای دولتی و شهروندان هنوز به دلیل تبلیغات منفی که ذهن ها را پر کرده است به بخش خصوصی اطمینان ندارند. در ایران متاسفانه هنوز به کارآفرین وسرمایه گذار احترام نمی گذارند وبه کارکرد آنها تردید وجود دارد. این درحالی است که در بیشتر جامعه های مدرن امروزی از نقش و سهم کارآفرینان در ایجاد ارزش افزوده و ایجاد شغل و درآمد برای جامعه قدردانی می شود.

  • چه راهی وجود دارد که این اتفاق بیفتد و جامعه از نقش با اهمیت و مفید سرمایه گذاران تقدیر کند؟

به نظرم می رسد باید یک فرهنگ سازی کارآمد در دستور کار همه نهاد های اطلاع رسانی و تبلیغاتی قرار گیرد. این کار فرهنگی نیاز به سرمایه مالی و محتوای قابل توجه دارد و باید بتوانیم به شهروندان بگوییم که کارآفرین برای جامعه ایرانی ضروری و مفید است.

  • فرض کنیم این اتفاق افتاد. آیا صنعت ایران در مسیر رشد و توسعه قرار میگیرد؟

این پیشنهاد برای شروع کار است و در بلند مدت به کار می آید اما بنگاههای صنعتی ایران باید ببینند در رقابت با رقبای خارجی در بازار ایران و در بازارهای صادراتی چه کمبودهایی دارند و با سرعت انها را برطرف کنند . از نظر فرهنگی و اجتماعی باید به کارآفرین وسرمایه گذار صنعتی اعتماد سازی صورت بگیرد. پس از آن میتوان از دولت خواست استراتژی توسعه صنعتی را برای یک دوره مشخص تبلیغ و ابلاغ کند . در این استراتژی می توان مشخص کرد کدام فعالیت های صنعتی در ایران مزیت دارند و میتوانند ادامه دهند و باید تقویت شوند. پس از آن می توان از دولت خواست برای یک دوره مشخص برای برخی از بنگاهها و صنایع دارای مزیت بسته های تشویقی مثل معافیت مالیاتی لحاظ کند و این درهمه کشورهای صنعتی زمانی اتفاق افتاده است . این حمایت ها به ویژه باید به سوی تولیدات صنعتی دارای مزیت صادراتی سوق داده شود.

  • آقای ستوده، حالا به صنعت تایر ایران برگردیم، وضعیت این صنعت را چگونه ارزیابی می کنید؟

واقعیت این است که صنعت تایر ایران نیز همانند سایر فعالیت های صنعتی مشابه حال و روز خوشی ندارد و از برخی مشکلات رنج می برد، یکی از رنج هایی که بر صنعت تایر تحمیل شده است دخالت نهادها و سازمان های نظارتی و حتی تعیین نرخ سود در این صنعت است. این نظارت و دخالت عجیب راه توسعه و سرمایه گذاری تازه را مسدود میکند و موجب فرار سرمایه از این صنعت خواهد شد . مجموعه  شرایط موجب شده است صنعت تایر ظرفیت های نصب شده را نیز نتواند پوشش دهد. در حال حاضر 360 هزار تن ظرفیت نصب شده در این صنعت وجود دارد که فقط از 270 هزار تن آن بهره برداری می‌شود.به عبارت دیگر 20 درصد آن غیرقابل استفاده شده است و این یعنی اینکه قیمت تمام شده تولید در مقایسه با رقبای خارجی افزایش می‌‌یابد.

  • به نظر می‌رسد به رغم اینکه تولیدات داخلی توانایی نیازهای کشور را دارد باز هم واردات تایر خارجی دردسر ساز است؟

همین طور است. متاسفانه برخی از واردکنندگان، تایرهای با قیمت های ارزان به دلیل کیفیت پایین به بازار ایران عرضه می‌کنند و تعادل بازار را به هم می‌زنند. دولت می‌تواند برای یک دوره معین با استفاده از ابزار تعرفه ای از صنعت تایر حمایت کند و این یک ضرورت است.

  • گفته می شود برخی از خودروسازان در پرداخت بهای کالای خریداری شده زمان را مراعات نمی کنند این واقعیت دارد؟

متاسفانه درست است. پرداخت دیرهنگام و با تاخیر بهای کالای خریداری شده از تایرسازان توسط خودروسازان به ناامیدی منجر شده و یک روند خسته کننده را بر صنعت تحمیل میکند. در حالی که مطابق با عرف پرداخت ها باید در فاصله 45 روز وحداکثر 60 روز پرداخت شود اما این اتفاق نمی افتد و هزاران شاغل در صنعت لاستیک از این نظر در سختی قرار می گیرند.

  • مشکلات دیگر صنعت تایر کدامند؟

بخش مهمی از مشکلات را در بحث های قبلی یاد آور شدم که مربوط به رفتار سازمان سیاستگذاری و مجری در مالیات، در سیستم بانکی، در سیاست های ارزی و ... است. اما مشکل اصلی تایر نقدینگی ناکافی است که یک دلیل آن قفل شدن پرداخت هاست و بخشی نیز به تنگنای واردات مربوط می شود. واقعیت این است که باید سیاست های ارزی ناثابت از اقتصاد ایران برچیده شود تا صنعتگران بدانند به طور مثال برای 5 سال آینده سیاست های ارزی ثابت خواهند داشت و برنامه ریزی کنند.

  • از مجتمع صنایع یزد تایر برای خوانندگان کارآفرین بگویید.

این کارخانه در اوایل دهه 1370 با هدف تولید تایر دوچرخه و موتورسیکلت احداث شد. درسال 1385 بود که یزد تایر به بخش خصوصی واگذار شد. این مجتمع بزرگ تولید تایر با وردشتاین هلند جوینت شده وقراردادهای توسعه تکنولوژیک با این کارخانه دارد. قراردادهای منعقد شده می تواند ما را به سطح بالایی از توانایی تکنولوژیکی و افزایش تولید برساند. صنایع لاستیک یزد علاوه بر اینکه در بازار داخلی سهم قابل اعتنایی دارد سالانه به طور متوسط تا 10 میلیون دلار صادرات داشته است. درحال حاضر ظرفیت تولید 11 هزار حلقه تایر در روز داریم. در این واحد صنعتی حدود 1400 نفر شاغل هستند که به صورت 3 شیفت و 4 گروه فعالیت دارند.

  • در پایان می خواستیم دیدگاه جنابعالی به عنوان یک مدیر صنعتی قدیمی درباره تشکل گرایی به ویژه انجمن مدیران صنایع جویا شویم.

وقتی صحبت از انجمن مدیران صنایع می شود بدون تردید باید یادی از مهندس محسن خلیلی رئیس هیات مدیره این انجمن کرد که همواره صنعتگران را به تشکل گرایی دعوت می کند و به درستی می گوید که توسعه صنعتی در هر جامعه ای دموکراسی می آورد. واقعیت این است که توسعه صنعتی از مسیر تشکل گرایی کارآمد زودتر به نتیجه می رسد. انجمن مدیران صنایع به عنوان یک تشکل قدیمی و کارآمد می تواند به صنعت بیش از پیش راهنمایی فکری کند.

 


اخبار مرتبط :
اخبار مرتبطی یافت نشد

NoavaranCms